29284

Culture jamming (polskie odpowiedniki to „zagłuszanie fal kultury” azali “zagłuszanie kultury”) – indywidualistyczna wygląd odwrotu od wszelkich form mentalności stadnej – włączając w to wszelkie ruchy kulturowe, polityczne azali społeczne. Z definicji culture jamming nie jest wobec tego traktowane jak podniecenie. Zjawa culture jamming z trudem zdefiniowiać zarówno w odniesieniu do jakiegoś specyficznego politycznego stanowiska azaliż przekazu, gdy i w odniesieniu do stanowiska azaliż przekazu kulturowego. Za komunalny wątek łączący różnorodne zjawiska culture jamming zaaprobować jest dozwolone zapał wyśmiania azaliż zażartowania z homogenicznej natury kultury popularnej, często z użyciem niekonwencjonalnych form komunikacji azali interwencji w publiczne wydarzenia i w zaaprobowany język (geurilla communication).

Culture jamming być może być zdefiniowane ja poruszenie artystyczny, wszelako również taka określenie nie obejmuje całego panorama działań określanym tym terminem. Culture jamming charakteryzowane jest często jak jakość działalności publicznej będącej w opozycji do komercjalizmu natomiast wszelkiej idei kreowania kultury korporacyjnej . Powyższa określenie jest chociaż również zbytnio wąska, by otoczyć wszystkie działania określane w charakterze culture jamming (określenie ta w wyższym stopniu pasuje do zjawiska określanego w charakterze subvertizing).

Culture jamming niekiedy wymaga transformacji mass mediów, tak aby ich własnymi środkami komunikacji w sardoniczny ewentualnie groteskowy droga skomentować droga ich działania.

Do celów culture jammingu przelecieć można:

• “Dobry zabawa” (i zachęcanie do tego innych) kosztem dominujących nurtów społecznych – zdaniem culture jammerów wielu z ich dostawców bierze siebie zbytnio na serio. Chociażby sami culture jammerzy mogą się stać ofiarą „zakłócania”, chyba że ich działania stają się równie ziinstytucjonalizowane i pozbawione humoru gdy oryginalne obiekty zainteresowania culture jammingu.
• Rozbudzenie poczucia fascynacji najbliższym środowiskiem życia zainspirowane przez zamierzoną niejasność technik culture jammingu, które w założeniu mają podsycać biegłość do samorefleksji i niezależnego myślenia.
• Ukazywać sprzeczności między wizerunkami ikonicznymi, praktykami czy też postawami, a realiami ewentualnie postrzeganym w charakterze przeczący aspektem danego przedmiotu, jaki stanowi cel zakłócania. Działania takie wykonywane są często w sferze symbolicznej, na skutek „przechwytywaniu” („detournement”) elementów popularnej ikonografii.

„Przechwytywanie” funkcjonuje tu jak nauka zawodu determinujący artystyczne, lub społeczne działalność w którym wykorzystuje się te same środki, fragmenty czy też elementy ikonografii przedmiotu, dzieła sztuki, iżby wykształcić nowe dzieło sztuki, obiekt, którego opatrywanie sygnaturą często stoi w opozycji do znaczenia oryginału. Terminu „przechwytywanie” w podobnym znaczeniu używali członkowie Międzynarodówki Sytuacjonistycznej. Guy Debord, kto nazywał “przechwytywanie” „płynnym językiem ideologii” owszem pisał o tej praktyce: „Przechwytywanie to odwrotność cytowania, powoływania się na akademicki powaga, jaki ulega nieuchronnie zafałszowaniu z chwilą, jak przekształca sie w cudzysłów: część wykluczony z kontekstu, unieruchowmiony, odosobniony od swej epoki – globalnego układu odniesienia – i od konkretnego stanowiska, trafnego bądź błędnego, jakie zajmował względem tego odniesienia. (…) Przejawia się w komunikacji świadomej tego, iż sama w sobie nie zawiera żadnej gwarancji, w zasadzie ostatecznej.”

• Prowokowanie do zaangażowania obywatelskiego a nawiązywania więzi społecznych.

Intecje culture jammerów jest dozwolone odróżnić (choć niekiedy intencje się pokrywają) od artystycznego przywłaszczenia (które odbywa się na rzecz celów ściśle artystycznych) natomiast od wandalizmu (w przypadku, którego głównym zamiarem jest demolowanie), choć efekty działań wszystkich trzech aktywności są często trudne do odróżnienia. Niektóre prace street artowe czy też inne działania wolno przelecieć do dwóch, a poniekąd trzech z powyższych kategorii.

Spis “zagłuszających” polskich artystów i grup artystycznych

• Kolektyw Pif-paf
• Radykalna Ruch Twórcza

Przypisy

1. ↑
2. ↑ Guy Debord Społeczeństwo spektaklu, tłumaczył Mateusz Kwaterko, PIW, Stolica Polski 2006.